Je kent dat wel een periode dat je zó graag het water op wilt maar dat het gewoon niet kan wegens omstandigheden. Dat maak ik nu mee, want door een klein ongelukje zit ik al 5 weken met mijn been in het gips omdat mijn enkelbanden er even niet tegen bestand waren dat ik in een kuil stapte.

Toen Frank mij belde met de vraag of ik zin had om te gaan vissen moest ik wel even nadenken, ik zit toch met mijn been in het gips en wist niet of dit wel zou gaan? Ik heb niet echt pijn meer, maar ben wel nog erg voorzichtig. Daar komt nog bij dat ik ook niet echt mobiel ben en absoluut geen auto kan rijden. Dit probleem was zo opgelost want hij zou mij op komen halen en zo kon ik er even een dagje tussenuit.

Eenmaal bij mij thuis heb ik eerst even naar zijn nieuwe boot gekeken want hij heeft een week geleden een pracht van een Alumacraft fisherman 145 ltd gekocht. De boot is weliswaar niet helemaal nieuw maar het is wel een plaatje om te zien en ik weet zeker dat de vorige eigenaar er erg zuinig op is geweest. De boot is echt van alle gemakken voorzien zo zitten er 2 super elektromotoren op en de fronttroller is zelfs voorzien van een co-pilot (afstand bediening). Verder zitten er echt prachtige stoelen in de boot met een lekkere brede zit, dat erg comfortabel is.

Hij heeft ook een aantal goede dieptemeters op de boot zitten, bijvoorbeeld één van de nieuwste toestellen van Lowrance de HDS-7. Ik heb wel enige ervaring met deze toestellen, maar ik heb er nog niet echt erg intensief mee gewerkt doordat je vaak toch druk bent met het vissen of in mijn geval het gidsen en begeleiden van mensen. Vandaag zou dus echt een dag zijn waarbij ik zelf weinig hoef te doen want uiteindelijk was ik te gast toch?

Nadat we klaar waren met het bekijken van Frank zijn boot werd er koers gezet naar het water. De rit er naar toe leek voor mij een eeuwigheid te duren en even kijk ik Frank aan met een blik die leek te zeggen "zit er geen gaspedaal op die Ford Mondeo". Voor ik het wist begon de motor te ronken en zou het voor mijn gevoel een stuk minder lang duren voor we bij de trailerhelling waren en wij zo snel mogelijk onze lijnen konden laten zakken.

Een mooie nieuwe boot voorzien van alle gemakken en apparatuur.

Eenmaal aangekomen bij de trailer helling werd de boot snel klaar gemaakt en alle spullen ingeladen. Toen moest ik nog even instappen en dat moest natuurlijk erg voorzichtig en niet al te snel maar uiteindelijk wist ik de boot te bereiken en plaats te nemen in de punt.  "Ach, als je dan toch in de punt zit vaar jij dan maar op de elektromotor dat is wel zo makkelijk" hoorde ik Frank al zeggen. Nou daar ging dan mooi mijn rustige dagje vissen waarvan ik gedacht had dat ik niets hoefde te doen. Maar ja geen probleem en dus deed ik de afstandbediening van de fronttroller om mijn been zodat ik dit niet straks op de plek hoefde te doen.

Frank starte de Honda 20pk zodat we naar de eerste stek konden uitvaren en de lijnen zo snel mogelijk het water in konden. Doordat ik al een tijdje niet meer op het water was geweest wist ik ook niet waar de vis zich ophield en dus zouden we eerst even rustig rondvaren op een aantal voor mij bekende stekken om te zien of we wat vis konden lokaliseren.

Op de eerste plek was al snel vrij duidelijk op welke diepte de vis zich hier ophield en het was zeker de moeite waard om het even te gaan proberen want op de HDS-7 ontdekte ik duidelijk een school actieve snoekbaarzen die volop aan het jagen waren op zo'n vijf meter diep.

Omdat de school met snoekbaarzen erg actief was en zich niet echt tegen de bodem aan bevond werd er voor gekozen om te gaan dropshotten. Wel op de werpende manier waarbij de boot op één anker gelegd wordt en de hengels zo snel mogelijk klaar werden gemaakt in de hoop dat de eerste snoekbaarzen zich snel zouden laten zien.

Erg lang hoefden we niet te wachten op de eerste aanbeten, want bij de eerste worp die ik maakte was het al meteen raak. Na een keiharde aanbeet kon ik de haak zetten waarna er na enkele seconden de eerste vis van de dag in de boot lag. Nadat deze vis onthaakt was en terug gezet kon worden werd er weer snel opnieuw ingeworpen, want ik weet als geen ander dat wanneer je bovenop zo'n jagende school zit je erg snel moet zijn. Als de prooivis verdwijnt, kan de school in een mum van tijd ook verdwenen zijn en dus moest er snel gehandeld worden. Binnen de kortste keren vingen we een aardig aantal snoekbaarzen op deze plek en met grote regelmaat stonden we tegelijkertijd te drillen waar ook echt mooie vissen bij waren. Buiten de snoekbaarzen werden er ook af en toe mooie dikke baarzen gevangen wat ik altijd erg leuk vindt.

Wij visten met een dropshot systeem vanuit een geankerde boot waarbij we deze keer de haakmontage vrij hoog op de lijn hadden zitten, met vrij hoog bedoel ik zo rond de 80cm boven het dropshot lood. De reden hiervoor was dat de vis erg actief aan het jagen was en zich dan ook vrij hoog boven de bodem bevind daar komt nog bij dat hoe verder je gooit des te vlakker je lijn loopt. Als je een worp hebt gemaakt van zo'n 25 á 30 meter dan staat jouw haak misschien maximaal 20 centimeter van de bodem af wat een mooie afstand is. Het kan zelfs zo zijn dat wanneer je over een rand van bijvoorbeeld een talud heen vist je haak nog dichter tegen de bodem aanstaat. Ook wanneer je de aas terugvist dien je erom te denken dat hoe rechter je lijn begint te lopen des te hoger gaat je haak weer staan.

Nadat deze stek zorgvuldig was uitgevist en de aanbeten terug begonnen te lopen zijn we op zoek gegaan naar een andere stek waar we dezelfde techniek zouden gaan gebruiken als op de eerste plek. Erg ver hoefden we niet want na een klein stukje varen liepen we alweer op een interessant stukje bodem waarbij een ondiep gedeelte overliep in een wat diepere kuil en aan de rand van deze kuil lag weer een aantal mooie signalen tegen de bodem aan dus werden snel de hengels ingegooid. Geloof het of niet mijn dropshot loodje stond net op de bodem en al direct kreeg ik een serie flinke tikken en dus werd de haak gezet.

De dril voelde al ietwat vreemd aan en ik ging er vanuit dat ik een nogal zenuwachtige baars gehaakt had maar niets was minder waar want het bleek niet om een baars te gaan maar wel om een botje die mijn Gulp shad zo hard had weten te pakken dat dit totaal verdwenen was en uit zijn kieuwdeksel stak het staartje van mijn shad naar buiten.

Frank ging gewoon verder en terwijl ik mijn botje aan het onthaken was zag ik ineens een snoekbaars aan de oppervlakte verschijnen die zich verlekkerd had aan Frank zijn 4 inch minnow.

Snel werden de vissen onthaakt en op de foto gezet waarna we weer snel in konden gooien. Ook op deze plek wisten we weer in korte tijd een aantal vissen te vangen en zo blijkt maar weer hoe effectief deze manier van vissen kan zijn ondanks dat een hoop mensen dit niet doet of leuk vind.

Omdat de dag tegen het eind begon te lopen besloten we om nog even op een oude bekende plek te gaan liggen die in de buurt van de trailer helling was zodat we na het afvissen van deze stek niet zo lang meer terug hoefden te varen.

Klik hier om terug te keren naar de visverhalen.